ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ ΜΟΥ 

Το  πρώτο βράδυ που πήγα να κοιμηθώ  δεν με έπαιρνε ύπνος γιατί αισθανόμουν κάτι, τελικά με έπιασε ύπνος στις 1.12 τα μεσάνυχτα.  Ξαφνικά ξύπνησα , και είδα την ώρα  που είχε σταματήσει στις 3.07, εκείνη την ώρα θυμήθηκα ένα θρίλερ που είχα δει με την μεγάλη μου αδελφή, την Βασιλεία, το  “The Conjuring”. Και έτσι όπως έβλεπα την ώρα, το μάτι μου έπιασε στον καθρέπτη ένα πράγμα να με κοιτάει έχοντας ένα σατανικό χαμόγελο. Εγώ ξάπλωσα σαν να μην συνέβη τίποτα και δεν γύρισα καν στην μεριά του πράγματος.

Το πρωί δεν έβγαλα τσιμουδιά, η γιαγιά με ρωτούσε τι έχεις κοπέλα μου και της έλεγα τίποτα, θέλεις το λάπτοπ για να μπεις ίντερνετ; όχι της έλεγα (ξέρετε η γιαγιά μου έχει ένα λάπτοπ για να μιλά με τον θείο μου γιατί είναι παπάς και βρίσκετε στην Νότια Αφρική)  μπα όχι της έλεγα. Ήρθε το μεσημέρι και εγώ ήθελα να μπω ίντερνετ. Ανοίγω το λάπτοπ μου  και πάω να βάλω κωδικό και ακούω βαριά βήματα  που ερχόταν προς το δωμάτιο που ήμουν. Εγώ νόμιζα ότι ήταν η γιαγιά μου και γυρίζω το κεφάλι μου και σταμάτησαν τα βήματα, πάω στο δωμάτιο της γιαγιάς και την βλέπω να κοιμάται .Το απόγευμα την ρωτάω:

 -Γιαγιά ο παππούς ο Κώστας όταν ζούσε, τα βήματα του ήταν βαριά;

-Ναι παιδί μου, γιατί ρωτάς;
-Γιατί άκουγα βαριά βήματα.
-Α, εντάξει…

Το βράδυ που έβλεπα τηλεόραση άκουγα βήματα στο ταβάνι και γάβγιζαν τα σκυλιά. Εγώ πανικοβλήθηκα αλλά δεν έδωσα σημασία… Τις άλλες μέρες δεν άκουγα τίποτα εκτός από τα γαβγίσματα των σκύλων.