2 ΩΡΕΣ ΜΕΤΑ

Η καταιγίδα είχε σταματήσει. Τα σύννεφα είχαν διαλυθεί και πλέον στον ουρανό φαινόταν πεντακάθαρα η κόκκινη πανσέληνος. Το αμάξι φρέναρε απότομα έξω από το σπίτι. Οι γονείς του, κατέβηκαν και προχώρησαν επιφυλακτικά προς την πόρτα. Απ τα παράθυρα έβγαινε έντονο φως. Παραξενεύτηκαν διότι πίσω τους κείτονταν η πεσμένη κολόνα της ΔΕΗ. Αυτό είχε υπερβεί το φυσικό. Τέλος πάντων, συνειδητοποίησαν ότι δεν υπήρχε χώρος για περαιτέρω σκέψεις και αμφιβολίες. Συνέχισαν την πορεία τους προς την πόρτα μόνο και μόνο για να την βρουν ξεκλείδωτη και λίγο ανοιχτή. Οι χειρότεροι φόβοι τους πίστεψαν ότι θα γίνονταν πραγματικότητα. Θυμούνταν ότι την είχαν κλειδώσει καλά και είχαν πάρει μαζί τους τα κλειδιά. Άνοιξαν την πόρτα. Έκανε ένα αδικαιολόγητο τρίξιμο. Αυτό που είδαν όμως δεν θα το είχαν φανταστεί. Στο πάτωμα ήταν χαραγμένες με κόκκινη μπογιά τρεις πεντάλφες γύρω από την τηλεόραση. Κατατρόμαξαν. Άρχισαν να φωνάζουν τον γιο τους… Δεν πήραν όμως απάντηση. Έτρεξαν προς το δωμάτιό τους. Αυτό που είδαν στη συνέχεια, έμεινε για πάντα μέσα τους. Ο φόβος και η ταραχή είχαν συγκλονίσει το ζευγάρι.

Είδαν στην γωνία τον γιο τους, λιπόθυμο να κρατά ένα πιστόλι στο χέρι. Μπροστά του, αποτυπώνονταν τρεις μαύρες πατημασιές από κάρβουνο στο πάτωμα. Έτρεξαν αμέσως στον γιο τους. Προσπάθησαν να τον συνεφέρουν. Έπειτα από δέκα λεπτά συνεχούς προσπάθειας, ξύπνησε. Τους κοίταξε με ένα κενό αλλά συγχρόνως τρομοκρατημένο βλέμμα, πριν πει δυο λέξεις: «έχω κυριαρχήσει»… Έπεσε ξανά λιπόθυμος. Οι γονείς του εσπευσμένα τον μετέφεραν στο νοσοκομείο όπου έγινε διάγνωση. Μετατραυματικό σοκ και ελαφρά δηλητηρίαση από θειάφι.